“Opet sam našla radost u pisanju muzike“. – ovo je rečenica kojom je Florence Welch, frontmenka popularnog britanskog benda Florence + the Machine, opisala proces stvaranja četvrtog studijskog albuma, prikladno nazvanog “High As Hope“.

Album nas vodi kroz njene borbe sa disleksijom, anoreksijom, zavisnostima i promiskuitetom, ali završava njenim oslobođenjem. Muziku je, kako kaže, ranije koristila da popuni praznine u sebi, a “High As Hope“ je proizvod nove, slobodne Florence.

Na novim pesmama započela je sa radom odmah po završetku “How Big, How Blue, How Beautiful“ turneje, samostalno i usamljeno u svom studiju u Pekamu, u južnom Londonu, uz tehničku pomoć dugogodišnjeg saradnikaBretta Shawa. “Taj studio nije najskuplji i najbolji studio na svetu, ali mi dopušta da radim pesme na svoj način – u studiju smo samo moj inženjer i ja, i imamo potpunu kreativnu slobodu eksperimentisanja s intrumentima i zvukovima, što i jeste moj autorski potpis; bez zadrške mogu da lupam po zidovima, loše sviram klavir i da budem apsolutno svoja“.